Affiches horen op straat of op andere openbare plaatsen zó dat de boodschap die ze uitdragen voor een ieder toegankelijk is. De boodschap is kort, gevat in een teken, en heeft betrekking op de actualiteit: een toneelvoorstelling wordt aangekondigd, een commercieel product aangeprezen of een politieke slogan aan de man gebracht. Toch zijn affiches in de loop der tijd verzamelobjecten geworden die zowel door particulieren als musea worden gekoesterd. Een affiche wordt op deze wijze niet op zijn actualiteitswaarde beoordeeld; wat telt, is zijn historische en vooral artistieke kwaliteit.

In de laatste decennia ontstonden op veel plaatsen in Europa gespecialiseerde musea die zich toeleggen op het verzamelen, conserveren en tentoonstellen van affiches. Een pionier op dit gebied is het Poolse Affichemuseum - Muzeum Plakatu - dat in 1968 in Wilanów nabij Warschau werd geopend.  

Polen neemt in de ontwikkeling van de affichekunst een bijzondere plaats in. De door de oorlog onderbroken ontwerptraditie kreeg aan het eind van de jaren vijftig een nieuwe impuls, toen kunstenaars niet langer gedwongen werden het stramien van het socialistisch realisme op te volgen. Profiterend van het weliswaar kortstondige, maar relatief liberale politieke klimaat, ontwikkelden zij toen een eigen stijl die internationaal bekend is geworden als de "Poolse School van het Affiche". Uit de behoefte de eigen kracht te meten aan de ontwikkelingen elders in de wereld werd in 1966 in Warschau de eerste Internationale Biënnale van het Affiche georganiseerd. Twee jaar later, met de tentoonstelling van de prijswinnaars van de tweede Biënnale, werd het Affichemuseum officieel in gebruik genomen. 

Het Museum is gehuisvest in de voormalige manege en stallen van de koninklijke residentie in Wilanów. Op de fundamenten van de oorspronkelijke bebouwing en met behoud van de karakteristieke, classicistische voorgevel werd een moderne, goed geoutilleerde tentoonstellingszaal gebouwd; in de aangrenzende gebouwen werden verschillende museale diensten ondergebracht: het depot, de bibliotheek met de afdeling documentatie en het restauratieatelier. Met een recente, in 1994 voltooide uitbreiding is er een tweede museale ruimte bijgekomen. Zij wordt gebruikt voor de permanente presentatie van een deel van eigen collectie. Daarmee is een langgekoesterde droom in vervulling gegaan om een overzicht van de ontwikkeling van het Poolse affiche permanent aan het publiek te kunnen tonen.

Het verzamelbeleid van het Museum richtte zich aanvankelijk op de Poolse affichekunst; pas later ging men ook het werk van buitenlandse kunstenaars verzamelen. De basis van de verzameling vormt een groep van 500 affiches, een klein deel van de collectie van het Nationaal Museum in Warschau dat in de oorlog niet verloren is gegaan. Door aankopen en soms zeer waardevolle schenkingen groeide de collectie uit tot de huidige stand van 50 duizend exemplaren, waarvan het merendeel    (30 duizend) uit Poolse affiches bestaat.

De collectie is zeer gevarieerd en omspant een periode van een eeuw: van het oudste Poolse affiche uit 1891 tot de recente aanwinsten, afkomstig van de vorig jaar gehouden 14e Biënnale. Goed vertegenwoordigd is de periode van het interbellum, waarin, naast commerciële en culturele affiches, voor het eerst ook affiches met een sociaal-politieke boodschap werden gemaakt. Een grote groep vormen affiches uit de tijd van het socialistisch realisme; karakteris­tiek voor deze werken is het grote overwicht dat de inhoud - de uit te dragen politieke propaganda - ten opzichte van de vorm heeft.